పాటపై కవిత

మనమున ఊహలు భుగభుగ పొంగగ

పదములు రొప్పుతు పరుగులు పెట్టగ

కవిత్వమన్నది వెల్లువ కావగ

భావావేశము దేహము నిండగ

కనులు బిగించి భృకుటి ముడేసి

వాయువు కక్షర ఆయువు పోసి

తీరని ఆర్తిని కాయము జేసి

గళమున ఎగసి జిహ్వను దొర్లి

పెదవుల తలుపులు టపటప కొట్టి

విశ్వవీనులను జొచ్చుకుపోయి

జగతి గుండెయను సేదదీర్చెడి

సరిగమపదని స్వరముల మూట

కవులు వ్రాసెడి కమ్మని పాట

హే..పురాణ పురుషులగు బావా బావమరుదులారా!

సీ.
పాలసంద్రమె ఇల్లు పరుపేమొ పెనుబాము పట్టుబట్టలుగట్టు బావమరిది
కాటియందే ఇల్లు కట్టు బట్టే తిత్తి బిచ్చమెత్తుచునుండు బీద బావ
జనని గర్భము బుట్టు శంఖుచక్రము బట్టు బలదైత్యులను గొట్టు బావమరిది
ఉన్నచోటేనుండు ఉలకకా పలకకా పరమశాంతముతోడ బావగారు
ఆ.
ఒంటివాడు విభుడు ఓంకార రూపుడు
వేయి పేర్ల తోటి వెలుగువాడు
చిత్తమందు జనులు చిన్ముద్ర వేయగా
రూప లేమి రెండు రూపులెత్తె

బావమరిది పాల సముద్రాన్ని ఇల్లుగా చేసుకుని, పట్టుబట్టలు ధరించి, పెద్ద పామైన ఆదిశేషుని పరుపుగా చేసుకొని శయనిస్తుంటాడు. బావ గారేమో శ్మశానంలో కాపురముంటూ, జంతువుల తోలును బట్టగా కట్టుకొంటూ, బిచ్చమెత్తుకుని తిరిగే బీదవాడు. బావమరిదేమో తల్లి గర్భం నుండి జన్మిస్తూ (అనేక జన్మతెత్తుతూ) ఆయుధాలు ధరించి బలగర్వితులైన రాక్షసులను శిక్షిస్తూ ఉంటాడు. బావగారేమో ఉలక్కుండా పలక్కుండా ఉన్నచోటే ఉండే పరమశాంత స్వరూపుడు.

ఒక్కడే అయిన పరమాత్మ ఓంకార స్వరూపుడు, వేయి నామాలతో పిలువబడేవాడు. భక్తులు తమ మనస్సులో ఉంచి ధ్యానం చేసుకొనుటకై రూపమే లేని వాడు రెండు రూపాలను ధరించెను. అటువంటి శివకేశవ స్వరూపములకు ప్రణమిల్లుతున్నాను.

భరింపుమీశా!

ఆకలి దప్పిక తీరగ
నాకెన్నడు గుర్తురావు నా సిరియందున్
శోకము లేశము కలిగిన
నీకిది తగునా యనేడ్తు నిక్కము ఈశా!

నాకు ఆకలి, దప్పిక తీరినప్పుడెపుడూ నీవు గుర్తురావు. అదంతా నా అదృష్టం అంటాను. కానీ దుఃఖం కొంచెం కలిగినా, నీకిది తగునా అంటూ నిన్ను నిందిస్తూ ఏడుస్తాను. ఇది మాత్రం తప్పదు ఈశా.

నా…రాముడు

ఇనవంశ చంద్రుడై ఈశ్వరుడు నరుడై

…..అవతరించెను బ్రోవ అవని యందు

ధర్మమే తనువాయె తత్వమే శమమాయె

…..శ్రీదేవి సగమాయె శివుడు బంటు

శ్రుతిపథపు అడుగు సుధ చిలుకు పలుకు

.….సౌధామినీ హాస ఝరులనొలుకు

కమనీయ రూపమై కారుణ్య హృదయమై

.….రంజిల్లు నా స్వామి రామ మూర్తి

….

భవుని ధనువు మించు బరువు భవము నాది

అసుర మూకల బోలిన అహము నాది

కావుమో రఘురామ ఆకాస శ్యామ

మోహ మదముల గూల్చు సమ్మోహ నామ

హే… కృష్ణా!

క.       కన్నాయని పిలువ జనని
          దన్నుగ నిలచిన బుడతలు దౌడులు తీయన్
          ఉన్నపళము దబ్బునపడ
          వెన్నను పొర్లాడు కృష్ణు ప్రియమున కొలుతున్

తాత్పర్యము:  మిత్రుల భుజములమీదనెక్కి, ఉట్టి కట్టిన వెన్నకుండను తీయబోతున్న తరుణంలో,  కన్నా.. యను యశోద పిలుపు వినగానే మిత్రులందరూ భయంతో ఒక్కసారిగా పరుగులెత్తగా, వెన్నకుండతోపాటు దబ్బున పడిపోయి, నేలనొలికిపోయిన వెన్న మొత్తం ఒంటికి అంటుకుపోయిన కృష్ణ పరమాత్మను అత్యంత ప్రేమతో కొలుతును.

విశ్వనాథ వారి భ్రమరవాసిని

 అలల సవ్వడులలతో హోరెత్తుతూ.. తిరిగి నెమ్మదించి, ప్రశాంతత పొందిందనే లోపుగనే మరింత ఉధృత కెరటాలతో ఎగసిపడి, కల్లోలము నుండి ప్రశాంతతకు, ప్రశాంతత నుండి కల్లోలానికి తన పథాన్ని మార్చి మార్చి, నురగల నగవులో లేక నశ్రువులో చిందించే సాగరానికి సైదోడు… మనిషి మనస్సు. ఆలోచనల, కోరికల పుట్టినిల్లయిన అటువంటి మనస్సును గూర్చి, దాని స్వభావమును గూర్చి ఒక ఆలోచన చేయించి, ఆంతరిక ప్రపంచ జ్ఞానమును, బాహ్య ప్రపంచ విజ్ఞానమును కలబోసి, అక్షరములుగా పోతపోసి  మనకందించిన ఋషులవంటి మహనీయులున్నారు. గత వంద, రెండువందలేండ్ల కాలములో చూసినట్లయితే అటువంటి మహారచయిత ఒకరు పవిత్ర కృష్ణానదీ తీరాన జన్మించి, మనసుకు ఆహ్లాదాన్ని, బుద్ధికి విజ్ఞానాన్ని, ఆత్మకు ఆనందాన్ని కలిగించగల తన రచనలతో కవికుల సమ్రాట్టుయై, రాశీభూత విజ్ఞానమై, ఆంధ్రుల మహద్భాగ్యమై ప్రకాశించెను. ఆ ప్రభావశీల ప్రకాశరేఖలు నేటికీ అనేకుల మనస్సులలో.. శ్రీ విశ్వనాథ సత్యనారాయణ గురువరేణ్యుల రూపమున మూర్తికట్టి వెలుగొందుచున్నవి. పురాణవైర గ్రంథమాల, కాశ్మీర రాజవంశ చరిత్ర, వేయిపడగలు, విష్ణుశర్మ ఇంగ్లీషు చదువు, చెలియలికట్ట మొదలైన అనేకానేక నవలలు కలియుగ రాజవంశ నిజ చరిత్రను, లౌకిక విజ్ఞానాన్ని, ఇంకా మనిషి ఆలోచనపు లోతులను మనకందిస్తాయి. అంతేకాక మనస్సును పట్టి కుదుపుతూ, దానిని దాటి మరింత లోతుగా వెళ్లడానికి ప్రయత్నించే భావనాతరంగమొకటి పుస్తకం చదువుచున్నంతసేపు మనలో కదలాడుతూనే యుంటుంది. అటువంటి రచనలలో నొకటి… కాశ్మీర రాజవంశ చరిత్ర నందలి ఆరవ మరియు ఆఖరి నవల… భ్రమరవాసిని.

కాశ్మీరాధిపతి రణాదిత్యుని శోభనపు గదిలో కథ మొదలౌతుంది. నూత్న వధువు రణరంభాదేవి రాకకై ఎదురుచూస్తున్న రణాదిత్యుని మనస్సును… అప్పటివరకూ జరిగిన సంఘటనలు, గోడలపై చిత్రాలు, ద్వారబంధము ప్రక్కనే ముమ్మూర్తులా రణరంభాదేవిలా యున్న ఒక శిల్పము కలవరపెడుతుంటాయి. అటుపై ఆమె గదిలో అడుగిడిన తదుపరి వారి మధ్య జరిగిన సంభాషణ, రాజును మరింత విస్మయానికి గురిచేస్తుంది. రణరంభాదేవి, తాను సాక్షాత్ శ్రీమహాలక్ష్మి స్వరూపమగు భ్రమరవాసినినని, రణాదిత్యుని కోరిక మేరకు రణరంభగా జనించి ఆతని భార్యనైతినని, ఆమెనాతడు స్పృశింప సాధ్యము కాదని చెప్పును. అంతియేకాక, అతనిని మోహవశుడను జేసిన ద్వారబంధము దగ్గరి ప్రతిమను మంచముపై పరుండబెట్టుమని చెప్పి, తాను భ్రమరమై భ్రమరీనినాదము జేయుచూ ఆతనిని నిద్రపుచ్చుటతో కథ ప్రథమ భాగము పూర్తియగును.

పెండ్లి జరిగిన కులూతదేశము నుండి కాశ్మీరానికి బయలుదేరిన పెండ్లి బృందముతో కులూతదేశ యువరాణి అమృతప్రభ ను కూడా తీసుకువచ్చిన రణరంభాదేవి, మార్గమధ్యములో సర్వాంగీకారముతో ఆమెకు రణాదిత్యునకు వివాహము జరిపించును. శ్రీనగరము చేరిన పిమ్మట రణాదిత్యుడు స్వప్నములలో తన పూర్వజన్మ కథయంతయూ తెలుసుకొనును. అతడు క్రితం జన్మమున మధుసూధనుడను సంపన్న బ్రాహ్మణుడు. పెద్దల బలవంతము మీద ఇష్టము లేకున్ననూ రూపవతి కానటువంటి నీలమణిని వివాహమాడతాడు. నాలుగేండ్ల వారి వివాహజీవితములో అతడామెతో సంసార సుఖమనుభవించడు. కాలక్రమాన వ్యసనపరుడై ఆస్థి యందలి పెద్ద మొత్తాన్ని పోగొట్టుకుంటాడు. నీలమణి మాత్రం భర్త తెచ్చిన మహాలక్ష్మీ విగ్రహాన్ని ధూపదీపనైవేద్యాలతో ఆరాధిస్తూ, శుక్రవారం పూజలు చేస్తూ తన్మయత్వాన్ని అనుభవిస్తుంటుంది. భార్యను అమ్మాయని పిలుచుట ప్రారంభించిన భర్తతో నీలమణి నిష్ఠూరంగా అన్నట్టి “మీకు అమ్మ భార్య. భార్య అమ్మ” మాటలు ఒక శాపంగా పరిణమించి భవిష్యద్కథకు దోహదం చేస్తాయి. మధుసూధనుడు పరివర్తన దశలో యుండగానే, నీలమణి తన సవతి తల్లి అసూయకు బలైపోతుంది. విరక్తుడై తిరుగుచున్న మధుసూధనుడు, అనుకోకుండా ఒకనాడు తన ఇంట పూజామందిరంలో ఉన్న తాళపత్ర గ్రంథాన్ని చదువుతాడు. అందులో వివరింపబడిన అతి క్లిష్టమయిన భ్రమరవాసినీ వ్రతాన్ని బూని, ఇంటినీ, ఉరునీ విడచి, ఎన్నో వ్యయప్రయాసలకోర్చి, చివరకు దేవిని ప్రసన్నం చేసుకుంటాడు. అమ్మ అనుగ్రహించేవేళ సమ్రాజ్యాధిపత్యముతోపాటు, వివేకహీనుడై ఆ అమ్మనే భార్యగా కోరతాడు. దయామయి అయిన అమ్మ అనుగ్రహించి అంతర్హితురాలౌతుంది. ఇదీ రణాదిత్యుని స్వప్న వృత్తాంతం. అప్పటి మధుసూధనుడే ఇప్పటి రణాదిత్యుడు, నీలమణియే అమృతప్రభ, సాక్షాత్ శ్రీ వైష్ణవీ మహామాయయగు భ్రమరవాసినియే రణరంభాదేవి.

ఆ తరువాత రణాదిత్యునితో జైత్రయాత్ర గావింపజేసిన రణరంభాదేవి, అతనిని సామ్రజ్యాధిపతిగా, భారత చక్రవర్తిగా చేస్తుంది. చివరగా రణాదిత్యునికి పాతాళలోక వాసముననుగ్రహించి, తాను శ్వేతద్వీపమున వింధ్యపర్వత గుహాంతర్భాగములో భ్రమరవాసినిగా భక్తులననుగ్రహిస్తూ వెలుగొందుతుంటుంది. ఇదీ స్థూలంగా భ్రమరవాసిని కథ.

కథ గొప్పదనం ఒకెత్తయితే, కథకుడు దానిని నడిపిన వైనం రెండెత్తులనవచ్చును. విశ్వనాథ వారి ప్రతిరచన యందు ఒక విశిష్టత యుంటుంది. పాత్రల మధ్య సంభాషణలతో ఒక విషయాన్ని చర్చించి అవకాశమున్నంత వరకూ వాదానికిరువైపులా పదునుపెట్టించి పరుగులెత్తించి చివరకు సత్యాన్ని రూఢీ చేయడంలో ఆయనది అందెవేసిన చేయి. ఈ కథలో కూడా భ్రమరవాసినీ రణాదిత్యుల మధ్య సంభాషణలటువంటివే. ఇక పాత్ర చిత్రీకరణల విషయానికి వస్తే… రణరంభాదేవి దయాస్వరూపిణి, తనను కోరిన భక్తుని అవివేకాన్ని మన్నించి ననుగ్రహించిన తల్లి. అతని కోరికీడేర్చుటకు మానవకాంతగ జనించి, రణాదిత్యుని పట్టమహిషియై ఆతనికి సామ్రాజ్యత్వమును కట్టబెట్టిన వైష్ణవీ మహాశక్తి. రణాదిత్యుని పాత్ర ఓ తరహా వైచిత్రి కలిగిన పాత్ర. అతడెంతటి మహావీరుడైనప్పటికీ కథలో ముప్పావుపాలు అయ్యేవరకూ జరిగేదంతా ఎందుకు జరుగుచున్నదో, తనకు వచ్చే కలల రహస్యమేమిటో తెలియక సంధిగ్థంలో నడిచే పాత్ర. సౌందర్యం, అమాయకత్వం రంగరించబడిన పాత్ర అమృతప్రభది. భర్త తిరస్కారానికి గురైనప్పటికీ, భార్యగా తన కర్తవ్యాన్ని నిర్వహిస్తూ, మహాలక్ష్మీ ఆరాధనలో తన్మయత్వాన్ని పొందే పాత్ర నీలమణిది. నచ్చని పెళ్లి చేసుకుని, వ్యసనపరుడై తిరిగి పరివర్తన చెంది దేవ్యనుగ్రహాన్ని పొందినవాడు మధుసూధనుడు. ఇలా ప్రతిపాత్ర అద్భుతంగా మలచబడి నడపబడినవే.

ఇది యంతా కథేమిటో చెప్పడానికి ఉపయోగపడుతుంది గానీ, కథామాధుర్యాన్ని చవిచూడాలంటే మాత్రం భ్రమరవాసిని చదవవలసినదే. తన్మయమొందిన హృదయముతో నిద్దురలో భ్రమరీనినాదము వినవలసినదే.

హే…శంకరా!

సీ.

కాటిలో నెందుకు కాపురము శివుడా

……కూర్చొమ్ము నాగుండె గూటిలోన

మేటిదేవర నీకు మెడలోన పామేల

…… నాభక్తి ముత్యాల నగను గొనుము

సాటిలేనీ శూలి సామజం తోలేల

……సితమైన మనసిత్తు సిరిగ కట్టు

కూటికోసము కాలకూటమెందుకు స్వామి

 ……ఆత్మనివేదన మారగించు

తే.

పరమ పదమగు పదము శ్రీపతి కొలిచెడి

పదము సకల సురవరులు పట్టు పదము

అన్నపూర్ణకు నిజనిలయ పదము భవ

కడలి దాటించు కాలారి కరుణ పదము

బ్లాగుపుస్తకం మరియు తెలుగు కీబోర్డ్ – ఒక పరిచయం

 ప్రపంచ వ్యాప్తంగా సాంకేతికత ఉరకలేస్తోంది. తమవారు పొరుగు దేశంలో ఉన్నా, పొరుగింట్లో ఉన్నా పెద్దతేడా ఏమీ లేదన్నంతగా సమాచార సాంకేతికత అభివృద్ధి చెందింది. మెల్లిమెల్లిగా కనుమరుగు వైపుకు పయనిస్తున్న చిన్నపాటి ఎన్నో భాషలు ఇంటర్నెట్ పుణ్యాన తిరిగి ఊపిరి పోసుకుంటున్నాయి. ఒకప్పుడు కేవలం ఇంగ్లీషు మాత్రమే ఇంటర్నెట్ భాషగా చలామణీ అయ్యేది. ఎవరితోనైనా ఇంటర్నెట్ ద్వారా ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలు జరపాలన్నా, తమ అభిప్రాయాలను నలుగురితో పంచుకోవాలన్నా ఇంగ్లీషే శరణ్యం. అందుకే, ఇంగ్లీషు వచ్చిన కొద్దిమందికి తప్ప మిగిలిన జనసామాన్యానికి ‘ప్రపంచం ఓ కుగ్రామం’గా మారిందన్న మాటలో పూర్తిస్థాయి వాస్తవం కనబడేది కాదు. కానీ ఇప్పుడు పరిస్థితుల్లో పెనుమార్పు వచ్చింది. ప్రపంచం నలుమూలలా అనేక భాషలు ఇప్పుడు కంప్యూటర్ తెరలపై దర్శనమిస్తున్నాయి. వివిధ దేశాలలో ఉన్న తమవారితో మాతృభాషలోనే సందేశాలు పంపుకునే అవకాశం అన్ని భాషలవారికీ లభించింది. ఈ ఒరవడిలో వివిధ భాషలకు విస్తృత ప్రచారం కలిగించగల అత్యుత్తమ మాధ్యమంగా నిలబడిన వ్యవస్థ వెబ్‌లాగ్.  దాని సంక్షిప్త రూపమే, మనకు తరచుగా వినపడే ఇంటర్నెట్ పదం… బ్లాగ్.

కొన్ని సంవత్సరాలుగా తెలుగులో బ్లాగ్స్ వ్రాస్తున్నవారి సంఖ్య పెరుగుతూ వస్తోంది. తమలోని సృజనాత్మకతని పుస్తకాల రూపంలో జనంలోకి తీసుకెళ్లలేక పోతున్న కవులు, రచయితలకు ఈ బ్లాగ్స్ గొప్ప ఊరటనిస్తున్నాయి. ఇలా బ్లాగ్స్ వ్రాసేవారి లిస్ట్‌లో వంటావార్పు చేసుకుంటూనే, సరదాగా ఆ వంటలు ఎలా చేయాలో వివరించే మహిళలు ఉన్నారు. ప్రకృతి దృశ్యాలను తమ కెమేరాలతో క్లిక్ మనిపించి, వాటిని బ్లాగ్స్‌లో పోస్ట్ చేసి ఆనందించే పెద్దవారున్నారు. తమపని తాము చేసుకుంటూ, ఖాళీ సమయాలలో తోచిన విషయాల మీద తోచినట్లు వ్రాసుకుని సరదాగా టైమ్‌పాస్ చేసే ఉద్యోగులూ ఉన్నారు. నిరంతరం బిజీగా ఉండే అమితాబ్, అమీర్‌ఖాన్, రామ్‌గోపాల్‌వర్మ వంటి సినీ ప్రముఖులూ ఉన్నారు. కొద్దిపాటి కంప్యూటర్ పరిజ్ఞానం ఉన్న ఎవరైనా సరే చాలా సులువుగా వ్రాయగలిగే ఈ బ్లాగ్స్‌ని వ్రాస్తున్న తెలుగువారి శాతం మాత్రం చాలా తక్కువ. కోట్లమంది తెలుగువారిలో బ్లాగ్స్ చదివేవారి సంఖ్య లక్షల్లో ఉన్నా, వ్రాసేవారి సంఖ్య మాత్రం వేలల్లోనే ఉంటుంది. దీనికి కారణాలు అనేకం ఉన్నా, ఒక ప్రధాన కారణం మాత్రం.. బ్లాగ్స్ గురించిన అవగాహనారాహిత్యం. బ్లాగ్స్ ఎలా క్రియేట్ చేయాలో, వాటిలో ఎలా వ్రాయలో, ఏమేమి వ్రాయవచ్చో సరిగా తెలియకపోవడం. సరిగ్గా ఈ సమస్యని తీర్చడానికా అన్నట్లు ఈ మధ్యకాలంలోనే పుస్తక విపణిలోకి, తెలుగువారి ముంగిళ్లలోకి ప్రవేశిస్తున్న పుస్తకం… సురవర.కాం వారి ‘బ్లాగు పుస్తకం’.

ప్రసిద్ధ సాఫ్ట్‌వేర్ కంపెనీలలో పనిచేసిన అనుభవం కలిగినటువంటి వ్యక్తి, సాధ్యమైనంతమంది తెలుగువారిని బ్లాగ్‌ప్రపంచ భాగస్వాములుగా చేయాలనే ‘బ్లాగు పుస్తకం’ ఆలోచనకు మూలబిందువు అయిన శ్రీ చావా కిరణ్ గారు, “మనసులో మాట” బ్లాగ్ ద్వారా సంవత్సరాలుగా తెలుగు బ్లాగర్లకు సుపరిచితమైన శ్రీమతి సుజాత గారు, తెలుగుభాషకు తనవంతు సేవ చేయాలన్న తపన కలిగిన యువ సాఫ్ట్‌వేర్ ఇంజనీర్, “సత్యాన్వేషణ” బ్లాగర్ అయిన రహ్మనుద్దీన్ షేక్ ఈ పుస్తకానికి రూపకర్తలు.

ఇక ఈ పుస్తకంలోని విశేషాల గురించి ప్రస్తావించాల్సి వస్తే..

  1. ఇది తెలుగులో బ్లాగ్స్ గురించి వచ్చిన మొట్టమొదటి పుస్తకం.
  2. బ్లాగ్ క్రియేషన్‌కు సంబంధించిన ఏ చిన్న విషయమైనా విడిచిపెట్టకుండా వివరించబడింది.
  3. అవసరమైన ప్రతిచోటా సులభంగా అర్థం చేసుకోవడానికి కలర్ స్క్రీన్‌షాట్స్ జతచేయబడ్డాయి.
  4. బ్లాగ్స్ ఉపయోగించడంలో ఎదురయ్యే సాధక బాధకాలు సోదాహరణంగా వివరించబడ్డాయి.
  5. ఈ-మెయిల్ క్రియేట్ చేసుకునే విధానం పొందుపరచబడింది.
  6. కంప్యూటర్ మీద, ఇంగ్లీష్ భాష మీద కొద్దిపాటి అవగాహన ఉన్న ప్రతీవారు చాలా సులభంగా బ్లాగ్ క్రియేట్ చేసుకోగలిగేటంతటి సరళతలో పుస్తకం వ్రాయబడింది.

ఎంత గొప్ప ఆలోచనైనా అది కార్యరూపం ధరించే సమయంలో కొన్ని పొరపాట్లు దొర్లడం చాలా సహజం. అటువంటి పొరపాట్లు ఈ పుస్తకం ముద్రణలో కూడా దొర్లాయి. క్రొత్త అధ్యాయాలను క్రొత్త పేజీలలో మొదలుపెట్టక పోవడం, పదాల మధ్య అనవసరమైన దూరాలు, కొన్ని అక్షర దోషాలు, ఒకే రచయిత కాకపోవడం వలన కనబడే పదప్రయోగాల మధ్య అంతరం మొదలైనవి ఈ పొరపాట్లలో కొన్ని. ధర కూడా కొంచెం ఎక్కువనే అనిపిస్తుంది. కానీ “బ్లాగు పుస్తకం” రూపకర్తల కృషి, పుస్తకం ద్వారా అందించిన విషయం, తెలుగుభాషకు వారు చేస్తున్న సేవ ముందు పై విషయాలు చాలా చిన్నవిగా అనిపిస్తాయి. సురవర.కాం వారు ఇటీవల కాలంలో మార్కెట్ లోకి విడుదలచేసిన “తెలుగు కీబోర్డ్”, వారు తెలుగుభాషకు చేస్తున్న సేవకు మరో ఉదాహరణ.

ఎటువంటి సాఫ్ట్‌వేర్ ఇన్‌స్టాల్ చేయనవసరం లేకుండా, ఆన్‌లైన్‌తో పనిలేకుండానే తెలుగుభాషలో టైప్ చేసుకోవడానికి ఉపయోగపడే కీబోర్డ్ ఇది. ఇంగ్లీష్, తెలుగు రెండు భాషలలోను టైప్ చేసుకోగలగడమే కాక, అది పూర్తిగా యునీకోడ్ లే-అవుట్‌లో ఉండటం మరో విశిష్టత. మైక్రోసాఫ్ట్ ఎక్స్‌పీ, విస్టా, విండోస్ 7, లినక్స్ అపరేటింగ్ సిస్టమ్స్‌పై పనిచేయగలిగే ఈ కీబోర్డ్‌తో చాలా సులువుగా కథలు, నవలలు, ఈ-మెయిల్స్ టైప్ చేసుకోవచ్చు. తెలుగులో బ్లాగ్స్ వ్రాసేవారికి ఇది అత్యంత ఉపయోగకరమైన సాధనం.

తెలుగుభాషను సాంకేతికంగా ముందుకు తీసుకువెళ్లాలన్న సురవర వారి ఆశయం వల్ల, ఎందరో తెలుగువారు తెలుగుభాషకు సేవ చేసుకుంటూ ఉపాధి పొందే అవకాశాలు వెల్లువలా వస్తాయని ఆశిద్దాం. ఇటువంటి సంస్థను ఆదర్శంగా తీసుకుని తెలుగును సాంకేతికంగా ముందుకు తీసుకువెళ్లగలిగే మరిన్ని సంస్థలు పుడతాయని భావిద్దాం. ఇలా తెలుగుభాషకు, తెలుగుభాషాభిమానులకు చేయూతనిస్తున్నవారిని మనస్ఫూర్తిగా అభినందిద్దాం.

బ్లాగుపుస్తకం మరియు తెలుగు కీబోర్డ్ గురించి మరింత సమాచారం కోసం http://www.suravara.com ను సందర్శించండి.

Published in: on ఫిబ్రవరి 18, 2012 at 9:52 సా.  వ్యాఖ్యానించండి  
Tags: , , , ,

నందమూరి తారక రామారావు

.
1931 వ సంవత్సరం సెప్టెంబరు 15 వ తారీఖు;మొట్టమొదటి తెలుగు చలనచిత్రం ’భక్త ప్రహ్లాద’ విడుదలైన రోజు. అప్పటికి సుమారు ఎనిమిది సంవత్సరాల వయసున్న పిల్లవాడొకడు తోటి పిల్లలతో కలసి ఆడుకుంటున్నాడు. తను పరిపాలించడానికి ఓ రంగం సిద్ధమౌతున్న సంగతి అతనికి అప్పుడు తెలియదు. కాలంతో పరిగెడుతూ పిల్లవాడు యువకుడయ్యాడు. కాలేజీ చదువుతో పాటు నాటకాలు ఒకవైపు, కుటుంబానికి ఆసరాగా సైకిలు మీద తిరుగుతూ ఇంటింటికీ పాలుపొయ్యడం మరోవైపు. తనమీద ఎక్కి తిరుగుతున్న అతను కృతజ్ఞతాపూర్వకంగా తనను రానున్న రోజుల్లో జెండా ఎక్కిస్తాడన్న విషయం ఆ సైకిలుకీ తెలియదు. ఈలోగా కాలం ఇంకాస్త ముందుకు వెళ్ళి అతనిని ఓ చిన్న పోలీసు ఇనస్పెక్టరు పాత్ర ద్వారా సినిమా రంగంలో ప్రవేశపెట్టింది. ఇక అక్కడనుండి అతను వడివడిగా అడుగులు వేసుకుంటూ తెలుగు ప్రజల గుండెలవైపు వేగంగా రాసాగాడు. స్ఫురద్రూపంతోను, అనుపమాన నటనా కౌశలంతోను తెలుగు చలనచిత్ర సీమలో సార్వభౌమపీఠం అధిష్టించాడు. తెలుగు వారి రాముడుగా, కృష్ణుడుగా, సినిమా దేవుడుగా నందమూరి తారక రామారావు విశ్వవిఖ్యాతుడయ్యాడు.
.
నటనకు ముఖ్యంగా కావలసిన ఆహార్యము, అంగికము, వాచికము, సాత్వికము సమపాళ్లలో పోతపోస్తే వచ్చిన రూపమే ఎన్టీఆర్ ఏమో అనిపిస్తుంది. మాయాబజార్ కృష్ణుడు, లవకుశ రాముడు, పాండవ వనవాసం భీముడు, దానవీరశూరకర్ణ దుర్యోధనుడు, సీతారామకళ్యాణం రావణుడు, ఇలా నాయకులు, ప్రతినాయకులు అందరూ రామారావులే. అసలు దానవీరశూరకర్ణ సినిమా చూసిన తరువాత, ఒకవేళ నిజం దుర్యోధనుడు ఈ భూమ్మీదకు వచ్చినా నువ్వు నువ్వుకాదు ఎన్టీఆరే అసలు నువ్వంటావేమో. పాతాళభైరవిలో సాహసం చేసే డింభకుడిగా అలరిస్తే, కన్యాశుల్కం సినిమా చూసిన తరువాత గురజాడ వారి గిరీశం ఎలా ఉంటాడో ఊహించేసుకుంటాం. గుండమ్మకథ సినిమాలో సగం ఊడిపోయిన బొత్తాలున్న చొక్కా, పొట్టి నిక్కరు వేసుకున్న అంజిగాడు కనపడతాడు తప్ప ఎన్టీఆర్ కనిపించడు. పురాణ పాత్రలు వేసేటప్పుడు కాళ్ళకు చెప్పులు వేసుకోకపోవడం, మాంసాహారం తినకపోవడం, నేలమీదే నిద్రించడం ఆయనకు తను ధరించే పాత్రల మీద ఉన్న గౌరవానికి, నిబద్ధతకు ఉదాహరణలు. ఆయన నటించిన సినిమాలు తెలుగు సినీ నటులందరికీ గ్రామర్ పుస్తకాల్లాంటివి. సుమారు మూడు నూర్లు సినిమాలలో నటించిన ఈ నటరత్నానికి లభించిన అవార్డులు మాత్రం లెక్కకు చాలా తక్కువ. తెలుగు కథానాయకులలో దాదాసాహెబ్ ఫాల్కేలు, పద్మభూషణ్ లు పొందిన నటులందరూ ఎవరిని మహానటుడని పొగుడుతుంటారో అటువంటి ఎన్టీఆర్ కి మాత్రం ’పద్మశ్రీ’ తోనే సరిపెట్టేసింది కేంద్రప్రభుత్వం. ఆయన రాజకీయవేత్తకూడా కావడమే ఇందుకు ప్రబలమైన కారణం కావచ్చు.
.
భారతదేశంలో కేవలం ఇద్దరే ఇద్దరు నటులు అటు సినిమారంగం లోను. ఇటు రాజకీయరంగం లోను తారాపథాన్ని అందుకున్నారు. వారిలో ఒకరు తమిళుల అన్న ఎమ్జీయార్ కాగా ఇంకొకరు తెలుగువారి అన్న ఎన్టీఆర్ . సినిమా కృష్ణునిగా ధర్మసంస్థాపనకోసం అవతరిస్తానని అభయం ఇచ్చిన ఎన్టీఆర్ , ’తెలుగుజాతి ఆత్మగౌరవం’ నినాదంతో రాజకీయ అవతారం ఎత్తాడు. తెలుగుదేశాన్ని స్థాపించి రాజకీయాల్లో నెలల బాలుడిగా ఉండగానే ముఖ్యమంత్రి అయ్యాడు. ఆడవారికి ఆస్తిలో వారసత్వపు హక్కు, కిలో రెండురూపాయిల బియ్యం, మద్యపాన నిషేదం, ట్యాంక్ బండపై తెలుగు మహామహుల విగ్రహ ప్రతిష్ట, పద్మావతీ మహిళా విశ్వవిద్యాలయ స్థాపన మొదలైన కార్యక్రమాలు అతని ఆచరణశీలత్వానికి ప్రతీకలు. కానీ రంగుల బురదవంటి రాజకీయాల్లో ప్రవేశించిన తరువాత బుద్ధికి బురద అంటక మానదు. కొందరు రంగుని చూసి మురిసిపోతుంటే, ఇంకొందరు బురదను చూసి ఛీత్కరించుకుంటారు. ఈ పరిస్థితికి ఎవ్వరూ అతీతులు కారు. ఎన్టీఆర్ వ్యక్తిగత జీవితంలో ఒడిదుడుకులూ, దగ్గరవారి రాజకీయ అవసరాలు కలసి అతనిని ముఖ్యమంత్రి పీఠం నుండి తోసివేసాయి. దశాబ్ధాలపాటు తెలుగు చలనచిత్రసీమని, ఏడేళ్ళపాటు తెలుగు నేలని ఏకఛత్రాధిపత్యంగా ఏలిన ఎన్టీఆర్ అవమానకరరీతిలో పదవి నుండి ఆ తరువాత ఈ లోకం నుండి నిష్క్రమించాడు. గెలుస్తూ బ్రతికిన ఎన్టీఆర్ ఓడిపోతూ మరణించాడు. తెలుగులో ఎంతమంది గొప్పనటులు వచ్చినా తరాలు దొర్లినా ’మహానటుడి’ స్థానం మాత్రం ఆచంద్రతారార్కం తనకే సుస్థిరం చేసుకుని ఈ సినిమా రాముడు నిజం దేవుడి దగ్గరకు వెళ్ళిపోయాడు.
.

స్వార్థం

.
ఒక జీవిని పుట్టించి దానిని నచ్చినట్టు ఆడించి వినోదించే వాడొకడున్నాడు. వాడు మనుషులకి తెలియకపోవడం, తెలుసుకోవడం, తెలుసుండటం అనే మూడింటినిచ్చి ఆడుకోమన్నాడు. ప్రపంచం మైదానం, ఒప్పుకోవడం తప్పుకోవడం పరిధులు, మంచి చెడు ఆడే విధానాలు, గెలుపు ఓటమి గమ్యాలు, కాలం న్యాయనిర్ణేత, సిద్ధాంతం: గెలిచినవారు గెలిచాం కదా అని ఊరుకుంటే ఓడిపోతుంటారు, ఓడినవారు మళ్లీమళ్లీ ఆడుతుంటే గెలుస్తుంటారు. ఈ ఆటను పుట్టించి వీక్షిస్తూ వినోదిస్తున్న పరమాత్మే ప్రేక్షకుడు.అసలు ఆటకు కావలసిన ప్రదేశం, గమ్యాలు, విధానాలు అన్నీ సిద్ధమైనా ఆట మొదలవ్వలేదు. ఆటగాళ్లందరూ నిశ్చలంగా ఆనందంగా కూర్చుని ఉన్నారు. వీరిని కదిలించడానికి ఆటను మొదలుపెట్టడానికి భగవానుడు ఒక అద్భుతాన్ని సృష్టించి ఆటగాళ్లలో ప్రవేశపెట్టాడు. అంతే ఒక్కసారిగా ఆటగాళ్లందరూ చెలరేగిపోయారు. ఆట మొదలైంది. అలా మొదలైన ఆట ఇప్పటికీ సాగుతూనే ఉంది. ఎప్పటికీ కొనసాగుతూనే ఉంటుంది. నేను నెగ్గాలన్న తపనను మనిషిలో కలిగించడానికి అతనిలో ప్రవేశపెట్టబడిన ఆ అద్భుత శక్తి పేరే స్వార్థం. తన వినోదం కోసం స్వార్థాన్ని పుట్టించిన భగవంతుడే ఈ సృష్టికి మొట్టమొదటి స్వార్థపరుడు.

కాలం గడిచే కొద్దీ స్వార్థం అనేక రూపాలు సంతరించుకుంది. బిడ్డ తనవాడు కాబట్టి బావుండాలనే తల్లి యొక్క స్వార్థం ప్రేమ. అవతలి మనిషి లాభం పొందాలంటే తనూ కొంత లాభం పొందాలనే స్వార్థం వ్యాపారం. కృష్ణుడికి పాండవులు నెగ్గాలన్న కోరిక వెనుక ఉన్న స్వార్థం పేరు ధర్మం. అవతలి వారిని నాశనం చేసైనా సరే తాము బాగుపడాలనుకునే స్వార్థం దురాశ. ఇలా ప్రతి విషయంలోను అంతర్లీనంగా, మూలవస్తువుగా వెలుగొందుతున్న ఈ స్వార్థం చిరంజీవి. స్వార్థం అనేది లేని విషయం లేదు. చివరకు ’నిస్వార్థం’ అనే పదంలో కూడా ’స్వార్థం’ ఉంది.

స్వార్థం ఉండటం తప్పుకాదు. అది నిప్పులాంటిది. నిప్పుతో పొయ్యీ అంటించుకోవచ్చు, ఇల్లూ అంటించవచ్చు. పొయ్యి అంటించినప్పుడు అది ఉపయోగకారి. ఇల్లు అంటించినప్పుడు అది వినాశకారి. అలాగే స్వార్థం కూడా. తన కొడుకు మహావీరుడు కావాలన్న జిజియాభాయి స్వార్థం మరాఠా రాష్ట్రానికి ఛత్రపతిని అందించింది. నా సోదరభారతీయులు అన్నగాంధీజీ స్వార్థం భారతావని స్వేచ్ఛావాయువులు పీల్చుకునేలా చేసింది. తమ పిల్లలు బావుండాలనే స్వార్థం తల్లిదండ్రులకు లేకపోతే వారిమీద శ్రద్ధ చూపించనూ లేరు, వారిని ఉన్నతులుగా తీర్చిదిద్దనూ లేరు. కానీ తమ పిల్లలు తప్పు చేసినా, నా పిల్లలు కదా అని శిక్షించకుండా ఉపేక్షించేలా చేసే మితిమీరిన స్వార్థం పిల్లలకు తప్పుడు ఆలోచనా విధానం నేర్పిస్తుంది, సమాజాన్ని పాడుచేస్తుంది. అనేకమంది రాజకీయనాయకులు, సంపన్నుల పిల్లలు భ్రష్టుపట్టిపోవడానికి కారణం ఈ స్వార్థమే.

నా ఇల్లు పచ్చని చెట్లతో కళకళలాడాలనే స్వార్థం మనలో కలిగితే పర్యావరణ సమస్య చాలావరకూ పరిష్కారం అయిపోయినట్టే. నా కొడుకు బాగా డబ్బున్నవాడు కావాలని కాకుండా గొప్పమనసున్న వాడు కావాలనే స్వార్థం తల్లికి తండ్రికి కలిగితే అవినీతి సమస్యకు ఆయువు మూడినట్టే. ప్రతి మనిషికీ తనను తాను తెలుసుకోవడం కోసం ఎక్కువ సమయం తనతోనే గడపాలనే స్వార్థం కలిగితే మానసిక దౌర్భల్యాలకు మందు లభించినట్టే. స్వార్థాన్నికూడా నిస్వార్థంగా వాడగలిగితే జీవితానికి అర్థం తెలిసినట్టే.

.