నా…రాముడు

ఇనవంశ చంద్రుడై ఈశ్వరుడు నరుడై

…..అవతరించెను బ్రోవ అవని యందు

ధర్మమే తనువాయె తత్వమే శమమాయె

…..శ్రీదేవి సగమాయె శివుడు బంటు

శ్రుతిపథపు అడుగు సుధ చిలుకు పలుకు

.….సౌధామినీ హాస ఝరులనొలుకు

కమనీయ రూపమై కారుణ్య హృదయమై

.….రంజిల్లు నా స్వామి రామ మూర్తి

….

భవుని ధనువు మించు బరువు భవము నాది

అసుర మూకల బోలిన అహము నాది

కావుమో రఘురామ ఆకాస శ్యామ

మోహ మదముల గూల్చు సమ్మోహ నామ

ప్రకటనలు

హే… కృష్ణా!

క.       కన్నాయని పిలువ జనని
          దన్నుగ నిలచిన బుడతలు దౌడులు తీయన్
          ఉన్నపళము దబ్బునపడ
          వెన్నను పొర్లాడు కృష్ణు ప్రియమున కొలుతున్

తాత్పర్యము:  మిత్రుల భుజములమీదనెక్కి, ఉట్టి కట్టిన వెన్నకుండను తీయబోతున్న తరుణంలో,  కన్నా.. యను యశోద పిలుపు వినగానే మిత్రులందరూ భయంతో ఒక్కసారిగా పరుగులెత్తగా, వెన్నకుండతోపాటు దబ్బున పడిపోయి, నేలనొలికిపోయిన వెన్న మొత్తం ఒంటికి అంటుకుపోయిన కృష్ణ పరమాత్మను అత్యంత ప్రేమతో కొలుతును.

హే…శంకరా!

సీ.

కాటిలో నెందుకు కాపురము శివుడా

……కూర్చొమ్ము నాగుండె గూటిలోన

మేటిదేవర నీకు మెడలోన పామేల

…… నాభక్తి ముత్యాల నగను గొనుము

సాటిలేనీ శూలి సామజం తోలేల

……సితమైన మనసిత్తు సిరిగ కట్టు

కూటికోసము కాలకూటమెందుకు స్వామి

 ……ఆత్మనివేదన మారగించు

తే.

పరమ పదమగు పదము శ్రీపతి కొలిచెడి

పదము సకల సురవరులు పట్టు పదము

అన్నపూర్ణకు నిజనిలయ పదము భవ

కడలి దాటించు కాలారి కరుణ పదము