అష్టమూర్తి

తొలియడుగుకు తలమునీవు తుది నిదురకు
పాన్పు నీవు నడుమ జీవి బ్రతుకు కొరకు
సర్వమిచ్చు కరుణ నీవు శర్వనామ
అవని రూప అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

సృష్టిమొదట నీవుగలవు సృష్టి పిదప
నీవు గలవు సృష్టి జరుగ నీవుగలవు
సృష్టి లయకు నీవు గలవు సృష్టి భవ
అంబు రూప అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

కానలందు గృహములందు కడలియందు
కాయమందు కడకు జీవి కాష్టమందు
రూఢముగను నీవుగలవు రుద్రనామ
అనల రూప అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

నిదురయందు మెలకువందు నీవులేక
నిలువలేము ప్రాణకరము నీగమనము
ఉర్విలోని జనులకెల్ల ఉగ్రనామ
అనిల రూప అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

నాదజనన నిలయమై అనంతతత్వ
భూతమై విశ్వకోటినిమిడ్చుకొన్న
విమల సత్య దైవంబగు భీమనామ
అంబరముగ అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

నీగమనము కాలమగును నీకిరణము
ధరకు వెలుగు ఆరొగ్యప్రదాత, గొలుచు
జనులు నీరూపు కనుచు ఈశాననామ
అర్క రూప అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

కడలినందు మనమునందు కదలికలకు
కారకుడవు ఓషధములు కరుణనిచ్చి
దీనులను రక్షించెడి మహదేవనామ
అబ్జ రూప అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

మోహమునకు కారకుడవు మోక్షమునకు
కారకుడవు సకలజీవ కాయములను
జీవుడిగను వెలుగునిన్ను శ్రీపశుపతి
యనుచు కొలుతు అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

ప్రకటనలు

హే..పురాణ పురుషులగు బావా బావమరుదులారా!

సీ.
పాలసంద్రమె ఇల్లు పరుపేమొ పెనుబాము పట్టుబట్టలుగట్టు బావమరిది
కాటియందే ఇల్లు కట్టు బట్టే తిత్తి బిచ్చమెత్తుచునుండు బీద బావ
జనని గర్భము బుట్టు శంఖుచక్రము బట్టు బలదైత్యులను గొట్టు బావమరిది
ఉన్నచోటేనుండు ఉలకకా పలకకా పరమశాంతముతోడ బావగారు
ఆ.
ఒంటివాడు విభుడు ఓంకార రూపుడు
వేయి పేర్ల తోటి వెలుగువాడు
చిత్తమందు జనులు చిన్ముద్ర వేయగా
రూప లేమి రెండు రూపులెత్తె

బావమరిది పాల సముద్రాన్ని ఇల్లుగా చేసుకుని, పట్టుబట్టలు ధరించి, పెద్ద పామైన ఆదిశేషుని పరుపుగా చేసుకొని శయనిస్తుంటాడు. బావ గారేమో శ్మశానంలో కాపురముంటూ, జంతువుల తోలును బట్టగా కట్టుకొంటూ, బిచ్చమెత్తుకుని తిరిగే బీదవాడు. బావమరిదేమో తల్లి గర్భం నుండి జన్మిస్తూ (అనేక జన్మతెత్తుతూ) ఆయుధాలు ధరించి బలగర్వితులైన రాక్షసులను శిక్షిస్తూ ఉంటాడు. బావగారేమో ఉలక్కుండా పలక్కుండా ఉన్నచోటే ఉండే పరమశాంత స్వరూపుడు.

ఒక్కడే అయిన పరమాత్మ ఓంకార స్వరూపుడు, వేయి నామాలతో పిలువబడేవాడు. భక్తులు తమ మనస్సులో ఉంచి ధ్యానం చేసుకొనుటకై రూపమే లేని వాడు రెండు రూపాలను ధరించెను. అటువంటి శివకేశవ స్వరూపములకు ప్రణమిల్లుతున్నాను.

ఘల్లున మ్రోవగ గజ్జెలు

ఘల్లున మ్రోవగ గజ్జెలు
ఝల్లున పొంగెను ఎడదలు జవరాండ్రలకున్
తెల్లని గోవుల వెంబడి
నల్లని గోవిందుడురుక నాట్యపు భంగిన్

నల్లనివాడైన బాలకృష్ణుడు తన తెల్లని ఆవులను తోలుకొని పోవుటకు సిద్ధమై, వాటివెంట ఉరుకగా, ఆయన పాదములకు ఉన్న గజ్జెలు ఘల్లుమన్నవి. ఆ రవము వినగానే నందవ్రజములో ఉన్న యవ్వనవతుల హృదయములు ఒక్కసారిగా ఝల్లుమని ఆనందంతో ఉప్పొంగాయి.

భరింపుమీశా!

ఆకలి దప్పిక తీరగ
నాకెన్నడు గుర్తురావు నా సిరియందున్
శోకము లేశము కలిగిన
నీకిది తగునా యనేడ్తు నిక్కము ఈశా!

నాకు ఆకలి, దప్పిక తీరినప్పుడెపుడూ నీవు గుర్తురావు. అదంతా నా అదృష్టం అంటాను. కానీ దుఃఖం కొంచెం కలిగినా, నీకిది తగునా అంటూ నిన్ను నిందిస్తూ ఏడుస్తాను. ఇది మాత్రం తప్పదు ఈశా.

నా…రాముడు

ఇనవంశ చంద్రుడై ఈశ్వరుడు నరుడై

…..అవతరించెను బ్రోవ అవని యందు

ధర్మమే తనువాయె తత్వమే శమమాయె

…..శ్రీదేవి సగమాయె శివుడు బంటు

శ్రుతిపథపు అడుగు సుధ చిలుకు పలుకు

.….సౌధామినీ హాస ఝరులనొలుకు

కమనీయ రూపమై కారుణ్య హృదయమై

.….రంజిల్లు నా స్వామి రామ మూర్తి

….

భవుని ధనువు మించు బరువు భవము నాది

అసుర మూకల బోలిన అహము నాది

కావుమో రఘురామ ఆకాస శ్యామ

మోహ మదముల గూల్చు సమ్మోహ నామ

హే… జగజ్జననీ!

క.       దుర్జన భంజని నగసుత
          ధూర్జటి రంజని హరినుత తోయజ నేత్రిన్
          ఘర్జిత సింగపు గామిని
          వర్జిత జన్మునిగజేయు పావన దుర్గా

తాత్పర్యము: దుర్జనులను నశింపజేయునది,  ధూర్జటియైన పతి పరమశివుని రంజింపజేయునది, పర్వతరాజు హిమవంతుని పుత్రికయైనది, లోకపాలకుడైన హరిచేత నమస్కరింపబడునది, కమలముల వంటి కన్నులు కలిగినది, ఘర్జన చేయు సింహము మీద సంచరించునది, లోకపావని యగు దుర్గామాతా… నన్ను జన్మరహితునిగా జేయుము తల్లీ.


హే… కృష్ణా!

క.       కన్నాయని పిలువ జనని
          దన్నుగ నిలచిన బుడతలు దౌడులు తీయన్
          ఉన్నపళము దబ్బునపడ
          వెన్నను పొర్లాడు కృష్ణు ప్రియమున కొలుతున్

తాత్పర్యము:  మిత్రుల భుజములమీదనెక్కి, ఉట్టి కట్టిన వెన్నకుండను తీయబోతున్న తరుణంలో,  కన్నా.. యను యశోద పిలుపు వినగానే మిత్రులందరూ భయంతో ఒక్కసారిగా పరుగులెత్తగా, వెన్నకుండతోపాటు దబ్బున పడిపోయి, నేలనొలికిపోయిన వెన్న మొత్తం ఒంటికి అంటుకుపోయిన కృష్ణ పరమాత్మను అత్యంత ప్రేమతో కొలుతును.

ఏమి భాగ్యము గణపయ్యా..

సీ.

గోరుముద్దలు నీకు గోముగా పెట్టుచూ
……భువనేశ్వరీమాత ముద్దుసేయ
తొడపైకి నెక్కింప తూగాడుచుండగా
……విశ్వగురుడు నీకు విద్యనేర్ప
కైలాసగిరిపైన కార్తికేయుని తోటి
…...కేరింతలాడుతూ కేళిసల్ప
నిరతమూ ఆనంద నిలయుడై వెలిగేటి
……విఘ్నరాజా నిన్ను విరులగొలుతు

తే.

అగము జందెపు వేలుపా ఆయువిమ్ము
కొండకూతురి సూనుడా కుదురునిమ్ము
సకలవిద్యల నాథుడా చదువునిమ్ము
ప్రమథగణముల పాలకా పరమునిమ్ము

హే…శంకరా!

సీ.

కాటిలో నెందుకు కాపురము శివుడా

……కూర్చొమ్ము నాగుండె గూటిలోన

మేటిదేవర నీకు మెడలోన పామేల

…… నాభక్తి ముత్యాల నగను గొనుము

సాటిలేనీ శూలి సామజం తోలేల

……సితమైన మనసిత్తు సిరిగ కట్టు

కూటికోసము కాలకూటమెందుకు స్వామి

 ……ఆత్మనివేదన మారగించు

తే.

పరమ పదమగు పదము శ్రీపతి కొలిచెడి

పదము సకల సురవరులు పట్టు పదము

అన్నపూర్ణకు నిజనిలయ పదము భవ

కడలి దాటించు కాలారి కరుణ పదము