పాటపై కవిత

మనమున ఊహలు భుగభుగ పొంగగ

పదములు రొప్పుతు పరుగులు పెట్టగ

కవిత్వమన్నది వెల్లువ కావగ

భావావేశము దేహము నిండగ

కనులు బిగించి భృకుటి ముడేసి

వాయువు కక్షర ఆయువు పోసి

తీరని ఆర్తిని కాయము జేసి

గళమున ఎగసి జిహ్వను దొర్లి

పెదవుల తలుపులు టపటప కొట్టి

విశ్వవీనులను జొచ్చుకుపోయి

జగతి గుండెయను సేదదీర్చెడి

సరిగమపదని స్వరముల మూట

కవులు వ్రాసెడి కమ్మని పాట

అలక

.
అమావాస్య చీకటొస్తే
….చందమామ అలిగినట్టు
నల్ల మేఘం అడ్డొస్తే
….నీలాకాశం అలిగినట్టు
తొలి వేకువ పొద్దొస్తే
….తెల్ల కలువ అలిగినట్టు
బుంగమూతి ముద్దొస్తే
….ప్రియురాలు అలిగినట్టు
నా ప్రేయసి పెదాలపై చిలిపి నవ్వొస్తే
..నేనే అలిగినట్టు
.