నిన్ను చుడాలనిపిస్తే. ..

నిన్ను చుడాలనిపిస్తే అద్దంలో నన్ను చూసుకుంటున్నా
నీతో మాట్లాడాలనిపిస్తే నాతో నేను మాట్లాడుకుంటున్నా
నువ్వేం చేస్తున్నావో తెలుసుకోవాలనిపిస్తే కళ్ళు మూసుకుని
నా హృదయంలో ఏం జరుగుతుందో గమనించుకుంటున్నా

Published in: on మార్చి 11, 2015 at 7:48 ఉద.  వ్యాఖ్యానించండి  
Tags: ,

శివ మంగళ హారతి

బొజ్జ గణపతి తండ్రి జయమంగళం

స్కంద జనకా నీకు శుభ మంగళం || బొజ్జ గణపతి ||

ఓ గౌరి మగడా జయ మంగళం

నాగేంద్ర ధరుడా శుభ మంగళం || ఓ గౌరి మగడా||

లోకాల పాలకా జయమంగళం  (2)

లక్ష్మీశ వినుతా శుభమంగళం || లోకాల పాలకా ||

మంగళము మంగళము ముక్కంటి దేవా

మంగళము నీకయ్య నెలతాల్పు దేవా || మంగళము మంగళము ||

కామాంతకా నీకు జయ మంగళం

కాలాంతకా నీకు శుభ మంగళం || కామాంతకా ||

నాట్య ప్రియుడా నీకు జయ మంగళం

పాప హరుడా నీకు శుభ మంగళం || నాట్య ప్రియుడా||

అణువణువునా ఉండు సర్వాత్మ మంగళం

బ్రహ్మాండములు నిండు విశ్వాత్మ మంగళం|| అణువణువునా||

మంగళము మంగళము ముక్కంటి దేవా

మంగళము నీకయ్య నెలతాల్పు దేవా || మంగళము మంగళము ||

బ్రహ్మతల ద్రుంచిన రుద్రునకు మంగళం (2)

తలరాత మార్చగల శంభునకు మంగళం (2)

మంగళము మంగళము ముక్కంటి దేవా

మంగళము నీకయ్య నెలతాల్పు దేవా || మంగళము మంగళము ||

శివశివా… నిందాస్తుతి

ఇసుక రేణువులోన దూరియుందువు నీవు

బ్రహ్మాండమంతయును నిండియుందువు నీవు

చివురాకులాడించు గాలిదేవర నీవు

ఘన  కానలను గాల్చు కారుచిచ్చువు నీవు

క్రిమికీటకాదులకు మోక్షమిత్తువు నీవు

కాలయమునిబట్టి కాలదన్ను నీవు

పెండ్లి జేయరాగ మరుని మండించినావు

పెండ్లియాడి సతికి సగమిచ్చినావు

దక్షయాగము ద్రుంచి సురలందరిని గొట్టి

వికటాట్టహాసమున భయపెట్టినావు

కడలి చిలుకు వేళ కాలకూటము బుట్ట

దాని త్రావి సురల గాచినావు

ఈ తిక్క శివునితో వేగలేననుచూ

ముక్కంటి కోపాన్ని ఓపలేననుచూ

వదిలిపోదమన్న వేరు దైవము లేదు

నీవు తప్ప నాకు గతియు లేదు

ఏమిసేతును దేవ సర్దుకొందును లెమ్ము

అమ్మవారి నడిగి మసలుకొందు

దూరముగ నీవున్న నా భయము హెచ్చును

నాదాపు నుండుటకు నీవొప్పుకొనుము

నీ ఆలితో గూడి నాగుండెలోనుండి

ఏడేడు లోకాల నేలుకొనుము

నా ఋణము తీర్చుకొన ఇవ్వుమొక చిరువరము

నా మనము నీ పదము నుండునటుల

 

పాటపై కవిత

మనమున ఊహలు భుగభుగ పొంగగ

పదములు రొప్పుతు పరుగులు పెట్టగ

కవిత్వమన్నది వెల్లువ కావగ

భావావేశము దేహము నిండగ

కనులు బిగించి భృకుటి ముడేసి

వాయువు కక్షర ఆయువు పోసి

తీరని ఆర్తిని కాయము జేసి

గళమున ఎగసి జిహ్వను దొర్లి

పెదవుల తలుపులు టపటప కొట్టి

విశ్వవీనులను జొచ్చుకుపోయి

జగతి గుండెయను సేదదీర్చెడి

సరిగమపదని స్వరముల మూట

కవులు వ్రాసెడి కమ్మని పాట

అష్టమూర్తి

తొలియడుగుకు తలమునీవు తుది నిదురకు
పాన్పు నీవు నడుమ జీవి బ్రతుకు కొరకు
సర్వమిచ్చు కరుణ నీవు శర్వనామ
అవని రూప అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

సృష్టిమొదట నీవుగలవు సృష్టి పిదప
నీవు గలవు సృష్టి జరుగ నీవుగలవు
సృష్టి లయకు నీవు గలవు సృష్టి భవ
అంబు రూప అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

కానలందు గృహములందు కడలియందు
కాయమందు కడకు జీవి కాష్టమందు
రూఢముగను నీవుగలవు రుద్రనామ
అనల రూప అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

నిదురయందు మెలకువందు నీవులేక
నిలువలేము ప్రాణకరము నీగమనము
ఉర్విలోని జనులకెల్ల ఉగ్రనామ
అనిల రూప అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

నాదజనన నిలయమై అనంతతత్వ
భూతమై విశ్వకోటినిమిడ్చుకొన్న
విమల సత్య దైవంబగు భీమనామ
అంబరముగ అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

నీగమనము కాలమగును నీకిరణము
ధరకు వెలుగు ఆరొగ్యప్రదాత, గొలుచు
జనులు నీరూపు కనుచు ఈశాననామ
అర్క రూప అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

కడలినందు మనమునందు కదలికలకు
కారకుడవు ఓషధములు కరుణనిచ్చి
దీనులను రక్షించెడి మహదేవనామ
అబ్జ రూప అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

మోహమునకు కారకుడవు మోక్షమునకు
కారకుడవు సకలజీవ కాయములను
జీవుడిగను వెలుగునిన్ను శ్రీపశుపతి
యనుచు కొలుతు అభయమిమ్ము అష్టమూర్తి

తెలుగు పాట

నెలరాజు నగవులు సెలయేటి పరుగులు

కలగలసి వెలిగేటి తెలుగింటి పదములు

రామచిలుకలు మెచ్చు రసరమ్య పలుకులు

అప్సరల భంగిమల అక్షర క్రమములు || అప్సరల||

 

అ అనగ అమ్మనుచు ఆ అనగ ఆవనుచు

తొలిపూజనీయులే తొలుత పదములు కాగ

సంస్కారవంతమగు ఈ భాష నీ భాష

చివురాకు రెపరెపల మన తెలుగు భాష || చివురాకు ||

 

అవధాన విద్యయును అందాల పద్యమును

సొంతమగు సరళమగు అపురూప భాష

అర్చింపగానిట్టి అమృతమయ భాషను

నర్తింపనీవోయి నీ నోట తెలుగును ||  నర్తింపనీవోయి ||

నా విష్ణువు

 
వైకుంఠ పుర నివాస దేవదేవ జగపతి
ఖగపతిపై దివిసీమల విహరించే శ్రీపతి
ఆదిశేషు పడగ నీడ పవ్వళించు ధరపతి
సర్వవ్యాపి దివ్యజ్యోతి పరంధామ ప్రకృతి   ||వైకుంఠ పుర||
 
సుందర మీనానివై గిరినెత్తిన కూర్మమై
వసుంధరను గాచినట్టి అద్భుత వారాహమై
ఊరువుపై ధనుజునుంచి పొట్టచీల్చి ప్రేగు త్రెంచి
ప్రహ్లాదుని బ్రొచినట్టి ఉగ్రనరసింహమై   ||వైకుంఠ పుర||
 
వామనుడై అరుదెంచి మూడడుగులు యాచించి
త్రివిక్రముడై వ్యాపించిన బాలబ్రహ్మచారివై
బ్రాహ్మణునిగ జనియించి క్షాత్రముతో ప్రభవించి
రాజన్యుల శిక్షించిన పరశురామ దేవరవై   ||వైకుంఠ పుర||
 
సత్యధర్మ రూపమై దివ్యనామ తారకమై
ధారణిపై నడయాడిన సీతారామస్వామివై
దామోదర వాసుదేవ కంసాంతక గోవిందా
గీతామృత బోధకా పూర్ణపురుష శ్రీకృష్ణా   ||వైకుంఠ పుర||
 
అహింసా వ్యాపకా ప్రేమతత్వ బోధకా
నిశ్చల నిర్మల ఆత్మ బుద్ధదేవ భగవానుడా
శ్వేతాశ్వరూఢుడా కరవాలధారుడా
ధర్మసంస్థాపక కల్క్యావతరుడా   ||వైకుంఠ పుర||
 
అవతారపురుషుడా అఖిలాండనాథుడా
ఆదిదేవ జీవేశ్వర నన్ను ప్రేమ కావరా
శ్రద్ధనిమ్ము భక్తినిమ్ము గతితప్పని బుద్ధినిమ్ము
నన్ను నేను తెలుసుకునే ఆత్మప్రబోధమిమ్ము  ||వైకుంఠ పుర||
 
 

గుండె అన్నదీ కుండేనేమో

.

గుండె అన్నదీ కుండేనేమో

కన్నీళ్లతొ అది నిండాలేమో

బాధ బ్రతుకూ తావి విరులు

విడివడి ఎరుగని ఆత్మబంధువులు

.

చినుకు స్పర్శతో పులకించిన విరి

బ్రతుకు తోటలో విరబూసినది

పూసిన విరి ఆ చినుకును కానక

పూరెక్కలు ముక్కలై విలపించినది

.

వలచిన మనసుని గెలుచుట కోసం

మనసులొ మనిషిని చేరుట కోసం

కలల అలలపై పయనము చేసి

వ్యధల కడలిలో మజిలీ చేసా

.

నాదీ అన్నది మనిషికి లేదు

ప్రేమ అన్నది నిత్యం కాదు

చావూ పుట్టుక దైవాధీనం

కాలం ఆడే మాయాజూదం

.

ప్రియా.. దరిజేరవా

ప్రియా..
.
నా ఊహా తుమ్మెదలు
నీ వదన పుష్పంపై వ్రాలి
చిరునవ్వు మకరందాన్ని గ్రోలి
ఆనంద లాస్యమాడుతున్నాయి
.
ప్రేమవాయువు నా ఉచ్చ్వాసై
గుండెల్లోనున్న నిన్ను తాకి
సుగంధభరిత నిశ్వాసై
పరవళ్ళు త్రొక్కుతూ పరుగులిడుతోంది
.
నీ రూపం నే కనురెప్పవేసినపుడు
నల్లని చీకటిలో తెల్లని శశిరేఖలా
కన్నులు విప్పారినపుడు
అంతటా తానైన సర్వవ్యాపిలా కనిపిస్తోంది.
.
ఓ ప్రియా.. అనుక్షణం నీకై తపించే నాకై
.
తనతో పరిగెడుతూ ఆటలాడుతున్న
బుల్లిపిట్ట అలసిపోతే జాలిపడి
చినుకులా జారిపడ్డ కృష్ణమేఘంలా
.
బలంగా వీచిన గాలికి
తనపైనుండి రివ్వున ఎగిరిపోయిన తుమ్మెదకు
ఆ గాలితోనే సుగంధ రాయబారమంపిన పుష్పరాజంలా
.
పగలంతా కనపడలేదని
అలిగి ముడుచుకున్న కలువకు
నిశిలో వెన్నెల ముద్దులు పెట్టి
విప్పారేలా చేసిన నిండు జాబిలిలా
.
నవరస మాలికవై నా మనోసామ్రాజ్య ఏలికవై
కోయిల గానమై విడదీయరాని బంధమై
ఓ ప్రియా… నువు నా దరిజేరవా

.

ఎద -వ్యధ

ఎద ఎదకు ఎన్నెన్నో కథలు

ప్రతికథకు మరెన్నో వ్యధలు

కథ మార్చేదెవరు వ్యధ తీర్చేదెవరు?

రాయి తగిలితే నొప్పిరానిదెవ్వరికి

గుండె పగిలితే కన్నీరు పొంగనిదెందరికి

జీవితమన్నాక కష్టం రాకుండాఉంటుందా

ఓ సుఖం వచ్చి ఆ కష్టాన్ని కష్టపెట్టకపోతుందా